узбаламу́чваць разм.
1. (каго-н.) in Áufruhr bríngen*; áufreizen vt;
2. (каламуціць ваду і г. д.) trübe máchen, trüben vt
узбе́гчы empórlaufen* vi (s), heráuflaufen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináuflaufen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);
узбе́гчы па ле́свіцы die Tréppe hináuflaufen* [heráuflaufen*]
узбе́к м. Usbéke m -n, -n
Узбекіста́н м. Usbékistan n -s
узбе́кскі usbékisch;
узбе́кская мо́ва die usbékische Spráche, das Usbékische (sub)
узбіва́цца, узбі́цца
1. (напорвацца, натыкацца) stóßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf, an A); sich áufspießen (на цвік і г. д.);
2. (нечакана сустрэцца з чым-н. непрыемным) únerwartet begégnen (на каго-н., што-н. D);
3. разм. (з цяжкасцю ўзлезці на што-н.) sich hináufarbeiten, (mit Mühe) erkléttern vt;
ён узбі́ўся на воз er klétterte auf den Wágen;
4. (здабыць, прыдбаць) áuftreiben* vt, (mit Mühe) verscháffen vt;
◊
узбіва́цца на капе́йку [на не́йкія гро́шы] zu Geld kómmen*
узбіва́ць, узбі́ць
1. (набіваць, насаджваць):
узбіва́ць абручы́ на бо́чку Réifen áufziehen*, ein Fass bínden*; beféstigen vt, féstnageln аддз. vt;
2. кул. (яйкі) rühren vt; (смятану, бялкі) (zu Schaum) schlágen* vt;
3. (падушкі) áufklopfen vt, áufschütteln vt; (валасы) áufkämmen vt
узбо́ўтваць schütteln vt, dúrchschütteln vt
узбо́ч прысл. разм. (збоку, побач) séitlich, séitwärts; danében (побач); von der Séite (збоку);
глядзе́ць узбо́ч von der Séite betráchten [ánsehen*]
узбо́чына ж. Stráßenrand m -(e)s, -ränder, Wégrand m; Rándstreifen m -s, -