узбрае́нне
1. (дзеянне) Áufrüstung
го́нка ўзбрае́нняў
скарачэ́нне ўзбрае́нняў Rüstungsbeschränkung
2.
прыня́ць [узя́ць] на ўзбрае́нне in die Bewáffnung áufnehmen
узбрае́нне
1. (дзеянне) Áufrüstung
го́нка ўзбрае́нняў
скарачэ́нне ўзбрае́нняў Rüstungsbeschränkung
2.
прыня́ць [узя́ць] на ўзбрае́нне in die Bewáffnung áufnehmen
узбро́ены bewáffnet, áusgerüstet; bestückt;
узбро́еныя сі́лы Stréitkräfte
узбро́енае паўста́нне bewáffneter Áufstand
узбро́іцца
1.
2. (запасціся) sich áusrüsten, sich versórgen (чым
узбро́іцца цярпе́ннем sich mit Gedúld wáppnen
узбро́іць, узбро́йваць
1. bewaffnen
2.
узбро́іць ве́дамі чаго
3. (супраць каго
узбро́йванне
узбро́йвацца
узбуджа́льнасць
узбуджа́льнік
1. Erréger
2.
узбуджа́льнік хваро́бы Kránkheitserreger
узбуджа́льнік інфе́кцыі Infektiónserreger
3.
узбуджа́льны errégend, ánregend, réizend;
узбуджа́льны сро́дак
узбу́джанасць
быць у ста́не мо́цнай узбу́джанасці in héftiger Áufregung sein, áufgeregt [héftig errégt] sein