Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а о у ы э

прыклада́ць béilegen vt, béifügen vt; áuflegen vt (накладаць)

пры́кладна прысл.;

пры́кладны

1. (узорны) músterhaft, mústergültig, Múster-; vórbildlich; exemplárisch (пра пакаранне);

2. (прыблізны) úngefáhr, ánnähernd, approximatív

прыкладны́ ángewandt;

прыкладны́я наву́кі ángewandte Wíssenschaften

прыкла́сці гл. прыкладаць

прыкле́іць, прыкле́йваць ánkleben vt, ánleimen vt

прыклы́паць разм. húmpelnd [hínkend] kómmen*, herbéihinken vi (s), herbéihumpeln vi (s)

прыкме́та ж.

1. (адзнака) Mérkmal n -s, -e; Kénnzeichen n -s, -;

асаблі́вая прыкме́та ein besónderes Mérkmal;

апіса́нне прыкме́ты (чалавека) Persónalbeschreibung f -, -en;

2. (прадвесце) Vórbedeutung f -, -en; Ómen n -s, pl Ómina, Vórzeichen n -s, -;

◊

мець на прыкме́це разм. im Áuge háben; im Áuge behálten*

прыкме́тны разм. mérklich, fühlbar, síchtbar, spürbar, wáhrnehmbar; áuffällig (які звяртае на сябе ўвагу)

прыкме́ціць, прыкмяча́ць разм. bemérken vt, mérken vt