утаргава́ць камерц. verdíenen vt, Gewínn máchen, Profít heráusholen [heráusschlagen*] (разм. – атрымаць барыш);
утаргава́ць затра́чанае das Veráusgabte wíeder éinbringen*
утаро́піцца разм. (уважліва глядзець) ánstarren vt, fixíeren vt
утаро́піць (вочы, позірк на каго-н., што-н.) den (bewégungslosen, stárren) Blick auf etw., auf j-n ríchten; etw.j-n ánstarren
утачы́ць кравец. éinnähen vt, éinsetzen vt, ánnähen vt;
утачы́ць рука́ў den Ärmel éinnähen