прычасці́цца, прычашча́цца
Verbum
анлайнавы слоўнікпрычашча́ць
прычашчэ́нне
прычо́ска
прычу́цца (здацца) schéinen
прычы́м
пры шко́ле сад, прычы́м бо́льшасць дрэў паса́джана ву́чнямі die Schúle hat éinen Gárten, wobéi die méisten Bäume von den Schülern gepflánzt wurden
прычы́на
прычы́ны вайны́ die Kríegsursachen
ува́жлівая прычы́на ein stíchhaltiger [tríftiger] Grund;
без ува́жнай прычы́ны ein únentschuldigtes Féhlen;
з незразуме́лай прычы́ны aus únerfindlichen Gründen;
паслужы́ць прычы́най der Grund sein (чаго
прычында́лы
прычыне́нне
прычыні́ццаI
1. (паслужыць прычынай чаго
2.
прычыні́лася бяда́ es gescháh [passíerte] ein Únglück