Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

прыстро́іцца разм.

1. (уладкавацца) sich éinrichten, sich únterbringen*, únterkommen* vi (s); éine Stéllung [Árbeit] fínden* (на працу);

2. вайск. sich ánschließen* (an A), nében j-m ántreten*

прыстро́йваць

1. разм. (на працу і г. д.) ánbringen* vt, únterbringen* vt, j-m éine Stéllung [éine Stélle, éinen Pósten] verscháffen; вайск. in éiner Reihe mit j-m ántreten lássen*, ánschließen lássen*

прыстру́ніць разм. an die Kandáre néhmen*; Móres léhren (каго-н. A)

прыстрэ́ліць níederschießen* аддз. vt, erschíeßen* vt, tótschießen* аддз. vt; níederknallen аддз. vt, ábknallen vt

прыстрэ́лка ж. вайск. Éinschießen n -s;

ве́сці прыстрэ́лку sich éinschießen*

пры́ступ м.

1. вайск. Sturm m -(e)s, Stürme;

ісці́ на пры́ступ Sturm láufen*;

узя́ць пры́ступам im Sturm néhmen*;

2. мед. (хваробы) Ánfall m -(e)s, -fälle; Áusbruch m -(e)s, -brüche (моцны);

пры́ступ ка́шлю Hústenanfall m;

пры́ступамі in Ánfällen, ánfallweise

прыступа́ць, прыступі́ць кніжн. (пачаць) begínnen* vt, vi (да чаго-н. mit D); übergehen* vi (s) (zu D), géhen* vi (s) (an D); ántreten*vt;

прысту́пім да спра́вы (kómmen wir) zur Sáche;

прыступа́ць да чаго-н. etw. in Ángriff néhmen*

прыступі́цца

1. herántreten* vi (s) (да каго-н., да чаго-н. an A); sich nähern (D);

2. (узяцца за што-н.) an éine Árbeit géhen*;

да яго́ не прыступі́цца разм. man kommt an ihn nicht herán

прысту́пка ж. Stúfe f -, -n; Léitersprosse f -, -n (драбінаў); Tríttbrett n -(e)s, -er (трамвая і г. д.);

падыма́цца па прысту́пках éine Tréppe hináufsteigen* [heráufsteigen];

спуска́цца па прысту́пках die Stúfen hinabstéigen* [herábsteigen*]

прысу́д м. юрыд. Úrteil n -s, -e;

абвінава́ўчы прысу́д Schúldspruch m -(e)s, -sprüche, Verúrteilung f -, -en;

апраўда́льны прысу́д Fréispruch m;

смяро́тны прысу́д Tódesurteil n;

вы́несці каму-н. прысу́д ein Úrteil über j-n fällen;

прыве́сці прысу́д у выкана́нне ein Úrteil vollstrécken неаддз. [vollzíehen* неаддз.]