прысу́д м. юрыд. Úrteil n -s, -e;

абвінава́ўчы прысу́д Schúldspruch m -(e)s, -sprüche, Verúrteilung f -, -en;

апраўда́льны прысу́д Fréispruch m;

смяро́тны прысу́д Tódesurteil n;

вы́несці каму-н. прысу́д ein Úrteil über j-n fällen;

прыве́сці прысу́д у выкана́нне ein Úrteil vollstrécken неаддз. [vollzíehen* неаддз.]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)