Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а е ё і к н о р у ы э ю я .’

а б в г д е ж з й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш я

Вала́хія ж. гіст. Walachéi f -

валацу́га м. Vagabúnd [vɑ-] m -en, -en, Lándstreicher m -s, -

валацу́жнічаць разм. vagabundíeren [vɑ-] vi (s), strólchen vi (s)

валачо́бнік м. Téilnehmer éines Vólksfestes (kurz vor Óstern)

валачо́бны Óstern-

валачы́

1. (цягнуць) schléppen vt, schléifen vt;

◊

ледзь но́гі валачы́ разм. sich mühsam fórtschleppen;

2. разм. (красці) kláuen vt, máusen vt;

валачы́ся

1. (цягнуцца па зямлі) sich schléppen;

2. разм. (ісці) sich schléppen, sich mit Mühe fórtbewegen

валачы́цца

1. (цягнуцца па чым-н.) sich schléppen;

2. (бадзяцца) sich herúmtreiben*, vagabundíeren [vɑ-] vi;

3. разм. (заляцацца) den Hof máchen

валачы́ць

1. гл. валачы;

2. разм. (насіць адзенне) trágen* vt;

3. тэх.:

валачы́ць дрот Draht zíehen*

Ва́лбжых м. Wałbrzych [´valbʒix] n -s, Wáldenburg n -s