валачы́

1. (цягнуць) schléppen vt, schléifen vt;

◊

ледзь но́гі валачы́ разм. sich mühsam fórtschleppen;

2. разм. (красці) kláuen vt, máusen vt;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)