валачы́
1. (цягнуць) schléppen vt, schléifen vt;
◊
ледзь но́гі валачы́ разм. sich mühsam fórtschleppen;
2. разм. (красці) kláuen vt, máusen vt;
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)