пры́пуск м. тэх. Zúgabe f -, -n
прыпусці́ць (прыбавіць) zúgeben* vt; länger máchen (у даўжыню); bréiter máchen (у шырыню)
прыпы́нак м.
1. (дзеянне) Ánhalten n -s, Halt m -(e)s; Störung f -, -en, Stóckung f -, -en (затрымка); Unterbréchung f -, -en (паўза ў чым-н.);
2. (прыпыначны пункт) Háltestelle f -, -n; Statión f -, -en;
трамва́йны прыпы́нак Stráßenbahnhaltestelle f;
апо́шні прыпы́нак Éndstation f;
3. (прыстанак) Únterkunft f -, -künfte, Óbdach n -(e)s, Zúfluchtsstätte f -, -n; Hérberge f -, -n; Asýl n -(e)s, -e (прытулак);
зна́кі прыпы́нку грам. Sátzzeichen pl, Interpunktiónszeichen pl
прыпы́начны Hálte-;
прыпы́начны пункт Háltestelle f -, -n, Háltepunkt m -(e)s, -e
прыпыне́нне н. (kúrzfristiges) Ánhalten n -s, (kúrzfristiger) Stíllstand; Éinstellung f -, -en эк. (плацяжоў, паставак, вытворчасці); Áussetzung f -, -en (напр. судовага працэса); Unterbréchung f - (работы); Láhmlegung f - (вытворчасці, чыг. зносін); Unterbréchung f - (перапынак)
прыпыні́цца, прыпыня́цца (auf kúrze Zeit) áufgehalten wérden; éingestellt [unterbróchen] wérden; (auf kúrze Zeit) stíllstehen аддз. vi (s) [stehen bléiben*], stócken vi, ins Stócken geráten*, ánhalten* vi, ínnehalten* аддз. vi, Hált máchen
прыпыні́ць, прыпыня́ць (auf kúrze Zeit) unterbréchen* vt, ánhalten* vt, áufhalten* vt; éinstellen vt; ábstoppen vt;
прыпыні́ць працэ́с den Prozéss stóppen [ánhalten*]
прыпява́ючы:
◊
жыць прыпява́ючы разм. sórglos [sórgenfrei] leben; hérrlich und in Fréuden lében; wie Gott in Fránkreich leben
прыпяка́ць, прыпячы́ разм.
1. мед. wégbeizen vt; ätzen vt (бародаўку); kauterisíeren vt (рану);
2. (абпякаць – напр. руку) ein wénig ánbrennen*
Пры́пяць ж. Prýpiac’ i Prýpjaz f -