Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«
абвгдеёжзілмнорушыэюя-’
аеіоучыя

звяза́цца

1. (устанавіць сувязь) sich in Verbíndung sétzen; in Verbíndung tréten*; Verbíndung áufnehmen*;

з ім мо́жна звяза́цца праз тэлефо́н er ist telefónisch zu erréichen;

2. разм. (уступіць у пэўныя стасункі з кім-н.) sich éinlassen* (mit D);

3. разм. (з чым-н.) sich (D) etw. áufhalsen, sich (D) etw. auf den Hals láden*

звяза́ць

1. (змацаваць) bínden* vt, zusámmenbinden* vt;

звяза́ць у ву́зел etw. bündeln, etw. zu éinem Bündel schnüren [zusámmenbinden*];

2. (наладзіць сувязь) verbínden* vt, verknüpfen vt, in Verbíndung sétzen;

3. (зрабіць што-н вязаннем) strícken vt

звя́званне н. Zusámmenbinden n -s; Bündeln n -; перан. Verknüpfen n -s

звя́зваць

1. гл. звязаць;

2. (пра вяжучыя ўласцівасці) zusámmenziehen* vt

звязда́ ж. (Wéihnachts)stern m -(e)s, -e

звязда́р м. уст. Stérndeuter m -s, -; Astrológe m -n, -n; разм. жарт., пагард. Stérngucker m -s, -

звя́зка ж.

1. (аднародных рэчаў) Bündel m -s, -; Bund m, n -(e)s, -e (ключоў);

звя́зка ручны́х грана́т вайск. gebállte Ládung;

звя́зкамі bündelweise, búndweise;

2. анат. (séhniges) Band n -(e)s, Bänder;

расцяжэ́нне звя́зак мед. Bänderzerrung f -, -en, Séhnenzerrung f;

анат. галасавы́я звя́зкі Stímmbänder pl;

3. лінгв. Kópula f -, -s і -lae [-ɛ]

звя́зна прысл. zusámmenhängend

звя́знасць ж. (мовы, аповеду і г. д.) Bündigkeit f -, Zusámmenhang m -(e)s; Fólgerichtigkeit f - (паслядоўнасць думак)

звя́зны zusámmenhängend; fólgerichtig (лагічны);

звя́зная мо́ва zusámmenhängende [flüssige] Spráche [Réde]