Verbum

металаапрацо́ўка, ‑і, ДМ ‑цоўцы, ж.

Тэхналагічны працэс змены форм, размераў і якасцей металаў і сплаваў.

металаапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апрацоўкі металаў. Металаапрацоўчы станок. Металаапрацоўчая прамысловасць.

металаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да металаграфіі (у 1 знач.). Металаграфічны аналіз.

металагра́фія, ‑і, ж.

1. Навука, якая займаецца вывучэннем структуры і фізічных уласцівасцей металаў і сплаваў.

2. Спец. Друкаванне з гравіраваных або траўленых металічных форм з паглыбленым рысункам.

[Ад грэч. metallon — метал і graphō — пішу.]

металагра́фскі, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да металаграфіі (у 2 знач.).

металаёмістасць, ‑і, ж.

Спец. Колькасць металу, якая расходуецца на выраб пэўнай машыны, механізма, будаўнічай канструкцыі.

металаёмісты, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які характарызуецца вялікім расходам або спажываннем металу. Металаёмістая машына.

металазна́вец, ‑знаўца, м.

Спецыяліст па металазнаўству.

металазна́ўства, ‑а, н.

Навука, якая вывучае ўласцівасці і будову металаў і законы іх змянення пад уплывам знешняга асяроддзя.

металазна́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да металазнаўства. Металазнаўчы цыкл лекцый.