Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

буравы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да бурэння. Буравы станок. Буравая ўстаноўка. Буравая вышка. / у знач. наз. бурава́я, ‑ой. Буравая, быццам жывая істота, жыла сваім прывычным паўсядзённым жыццём. Даніленка.

буразём, ‑у, м.

Бурая лясная глеба. Буразёмы блізкія да чарназёмаў.

бура́к,

гл. буракі.

бурака...,

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «бурак», напрыклад: буракакапалка, буракамыйка, буракарэзка.

буракаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст па вырошчванню буракоў.

буракаво́дства, ‑а, н.

Развядзенне і вырошчванне буракоў.

буракаво́дчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да буракаводства, звязаны з ім. Буракаводчы саўгас. Буракаводчае звяно.

буракакапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для копкі буракоў.

буракамы́йка, ‑і, ДМ ‑мыйцы; Р мн. ‑мыек; ж.

Прыстасаванне для мыцця буракоў.

буракапад’ёмнік, ‑а, м.

Навясная сельскагаспадарчая прылада для падкопвання цукровых буракоў (пры ўборцы).