Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмнортуц
аеуыя

хмызняк, ✂ і хмыз, ✂, м.

Кусты, зараснік.

  • Каля рэчкі быў густы х.

|| прым. хмызняковы, ✂.

хмыкаць, ✂; незак. (разм.).

Вымаўляць «хм» або «гм», выказваючы здзіўленне, іронію, сумненне, злосць.

  • Чаго ты хмыкаеш?

|| аднакр. хмыкнуць, ✂.

|| наз. хмыканне, ✂.

хмыліцца, ✂; незак.

  1. Злосна ўхмыляцца.

  2. Прыціскаць вушы да галавы (пра каня).

    • Конь хмыліцца, можа ўбрыкнуць.

|| зак. ухмыліцца, ✂.