Verbum

біно́м, ✂, м.

Алгебраічны выраз, які ўяўляе сабой суму або розніцу адначленаў; двухчлен.

бінт, ✂, м.

Марлевая стужка для перавязкі ран, пераломаў і пад.

• Перавязаць рану бінтам.

|| памянш. бінцік, ✂.

|| прым. бінтавы, ✂.

• Бінтавая павязка.

бінтава́ць, ✂; незак.

Перавязваць бінтам.

|| зак. забінтаваць, ✂.

|| звар. бінтавацца, ✂.

|| зак. забінтавацца, ✂.

|| наз. бінтаванне, ✂ і бінтоўка, ✂.

біпла́н, ✂, м.

Самалёт, які мае дзве плоскасці (крылы), размешчаныя адна пад другой.

|| прым. біпланавы, ✂.

бі́ржа, ✂, ж.

1. Установа для заключэння фінансавых, камерцыйных здзелак.

   • Валютная б.
   • Таварная б.

2. Склад лесаматэрыялаў, драўніннай сыравіны (спец.).

3. Вулічная стаянка рамізнікаў (уст.).

○

• Біржа працы — дзяржаўная пасрэдніцкая ўстанова па найму рабочай сілы.

|| прым. біржавы, ✂.

біржаві́к, ✂, м.

Біржавы дзялок.

бі́рка, ✂, ж.

1. Невялікая дошчачка або кавалак кардону з надпісам (на таварах, на багажы і пад.).

   • Б. на чамадане.

2. Палачка або дошчачка, на якой нарэзамі вёўся ўлік чаго-н. (уст.).

3. перан. Характарыстыка (звычайна адмоўная), якая даецца каму-н. па шаблону.

|| прым. бірачны, ✂.

біруза́, ✂, ж.

Каштоўны камень, непразрысты, блакітнага або зеленаватага колеру.

|| прым. бірузовы, ✂.

• Б. пярсцёнак.
• Бірузовыя хвалі (колерам падобныя на бірузу).

біру́лька, ✂, ж.

1. Падвеска на ланцужку кішэннага гадзінніка, бранзалета і пад. як упрыгожанне.

2. толькі мн. Гульня, якая заключаецца ў тым, каб з кучкі маленькіх точаных фігурак з дрэва (бірулек) дастаць адну за адной, не зварухнуўшы астатніх.

◊

• Гуляць у бірулькі (разм. неадабр.) — займацца пустымі справамі, марна траціць час.

біс, выкл.

Выгук (у тэатры, на канцэрце), які выражае просьбу публікі паўтарыць выкананы нумар.

• На б. праспяваць арыю Ленскага.