Verbum

крык, ✂, м.

1. Моцны, вельмі рэзкі гук голасу.

   • У лесе пачуўся к.
   • К. адчаю (перан.).
   • К. душы (перан.).
   • Апошні к. моды (перан. пра модную навінку).

2. Нападкі, папрокі рэзкім голасам.

крыклівы, ✂.

1. Які многа, часта крычыць.

   • Крыклівыя дзеці.

2. Прарэзлівы, гучны, непрыемна рэзкі.

   • К. голас.

3. перан. Які прымушае звярнуць на сябе ўвагу сваёй стракатасцю, яркасцю.

   • Крыклівыя афішы.
   • К. ўбор.

|| наз. крыклівасць, ✂.

крыкун, ✂, м. (разм.).

1. Крыклівы чалавек.

2. Пра таго, хто многа і попусту гаворыць.

|| ж. крыкуха, ✂.

крылан, ✂, м.

Млекакормячая жывёліна атрада рукакрылых, роднасная кажану.

крылатка, ✂, ж.

Шырокая мужчынская адзежына ў выглядзе накідкі, плашча з палярынай (насілі ў 19 — пачатку 20 ст.).

крылаты, ✂.

1. Які мае крылы (у 1, 2 і 3 знач.).

   • К. птах.
   • Крылатая ракета.

2. перан. Акрылены, узнёслы.

   • Крылатая фантазія.

◊

• Крылатыя словы — трапныя, характэрныя словы, якія сталі хадавымі, шырокаўжывальнымі.

|| наз. крылатасць, ✂.

крылле, ✂, н., зб.

Крылы.

|| прым. крыллевы, ✂.

крыло, ✂, н.

1. Орган лятання ў птушак, насякомых, а таксама некаторых млекакормячых.

   • К. качкі.
   • К. кажана.
   • Апусціць крылы (таксама перан. страціць энергію, бадзёрасць).
   • Падрэзаць крылы (таксама перан. перашкодзіць каму-н. шырока разгарнуць сваю дзейнасць).

2. Плоская паверхня самалёта, якая падтрымлівае яго ў паветры.

3. Лопасць ветранога млына або параходнага вінта.

4. Покрыўка над колам аўтамабіля, веласіпеда і пад. для засцярогі ад пырскаў вады і гразі.

5. Бакавы корпус або бакавая частка пабудовы.

   • Левае к. бальніцы.

6. Левая або правая частка строю, баявога парадку войска; фланг.

7. Крайняя (левая або правая) групоўка якой-н. арганізацыі.

◊

• Пад крылом — пад чыёй-н. апекай (жыць, знаходзіцца і пад.).

|| памянш. крыльца, ✂.

|| прым. крылавы, ✂.

крыль, ✂, м.

Прамысловая назва некаторых відаў марскога рачка.

|| прым. крылевы, ✂.

крымінагенны, ✂, (спец.).

Здольны прывесці да злачынстваў; злачынны.

• Крымінагеннае здарэнне.
• Крымінагенная абстаноўка.

|| наз. крымінагеннасць, ✂.