Verbum

травіць​¹, ✂; незак. (спец.).

Апрацоўваць паверхню чаго-н. кіслатой або іншымі хімічнымі рэчывамі для атрымання ўзору.

|| зак. вытравіць, ✂.

|| наз. траўленне, ✂.

|| прым. травільны, ✂.

травіць​², ✂; незак.

Таптаць (лугі, палі), з’ядаць пасевы; рабіць патраву.

• Т. пасевы.

◊

• Козамі сена травіць (разм. неадабр.) — разбазарваць дабро.

|| зак. патравіць, ✂ і стравіць, ✂.

травіць​³, ✂; незак. (спец.).

1. Выпускаць, адпускаць, аслабляць канат, снасць і пад., змяншаючы нацяжэнне.

   • Т. канат.

2. Выпускаць пару, газ, паветра, змяншаючы ціск.

травіць​⁴, ✂; незак.

Засвойваць у працэсе стрававання, ператраўліваць.

травянець, ✂; незак.

Зарастаць травой.

• Агарод травянее.

травяністы, ✂.

1. Які зарос травою.

   • Т. бераг.

2. Які з’яўляецца травой, складаецца з травы.

   • Т. луг.

|| наз. травяністасць, ✂.

трагедыя, ✂, ж.

1. Драматычны твор, у аснове якога ляжыць непрымірымы жыццёвы канфлікт, сутыкненне характараў і пад., што часцей за ўсё заканчваецца смерцю героя.

2. Жудасная, страшная падзея; няшчасце.

|| прым. трагедыйны, ✂.

|| наз. трагедыйнасць, ✂.

трагізм, ✂, м.

1. Трагічны элемент у мастацкім творы.

   • Спектакль поўны трагізму.

2. Тое, што і трагічнасць (у 2 знач.).

   • Т. падзей.

трагік, ✂, м.

1. Акцёр, які выконвае трагічныя ролі.

2. Аўтар трагедый.

трагікамедыя, ✂, ж.

1. Драматычны твор, у якім спалучаюцца рысы трагедыі і камедыі.

2. перан. Сумная і разам з тым смешная падзея.

|| прым. трагікамічны, ✂.