травіць​1, ✂; незак. (спец.).

Апрацоўваць паверхню чаго-н. кіслатой або іншымі хімічнымі рэчывамі для атрымання ўзору.

|| зак. вытравіць, ✂.

|| наз. траўленне, ✂.

|| прым. травільны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)