Verbum

чырвоны, ✂.

1. Які мае афарбоўку аднаго з асноўных колераў спектра, што ідзе перад аранжавым; колеру крыві.

   • Чырвоныя памідоры.
   • Ч. аловак.

2. Пачырванелы ад прыліву крыві да скуры.

   • Ч. твар.

3. Звязаны з рэвалюцыйнай дзейнасцю, з савецкім ладам, з Чырвонай Арміяй.

   • Ч. камандзір.
   • Чырвоныя (наз.) ўступалі ў горад.

4. У народнай мове і паэзіі для абазначэння чаго-н. прыгожага, яснага, светлага і пад.

   • Чырвонае сонейка.
   • Чырвоная раніца.

5. Як састаўная частка некаторых батанічных і заалагічных назваў.

   • Ч. перац.

○

• Чырвонае віно — віно, прыгатаванае з цёмных гатункаў вінаграду.

• Чырвоная кніга — кніга Міжнароднага саюза аховы прыроды і прыродных рэсурсаў, якая змяшчае ў сабе кароткія звесткі аб распаўсюджанні, колькасці, біялогіі і мерах аховы рэдкіх відаў жывёлы і раслін усяго свету.

• Чырвоная рыба — рыба сямейства асятровых.

• Чырвоны гальштук — тое, што і піянерскі гальштук.

• Чырвоны напал — такая ступень нагрэву, пры якой металы пачынаюць свяціцца чырвоным святлом.

• Чырвоны радок — першы радок абзаца.

• Чырвоны лес — хваёвы лес.

• Чырвоная ікра — ікра ласасёвых рыб.

|| наз. чырвань, ✂.

чырвы, ✂, ж.

Картачная масць з малюнкам у выглядзе чырвоных сэрцаў.

|| прым. чырвовы, ✂.

• Ч. ніжнік.

чырк у знач. вык. (разм.).

Чыркнуў.

• Ч. запалкай аб карабок.

чыркаць, ✂; незак.

1. Праводзіць чым-н. па чым-н., пакідаючы след, лінію.

   • Ч. запалкай па карабку.

2. Хутка, неакуратна пісаць.

3. Утвараць характэрныя гукі (пра некаторых птушак).

|| аднакр. чыркануць, ✂ і чыркнуць, ✂.

|| наз. чырканне, ✂.

чырок, ✂, м.

Невялікая вадаплаўная птушка падсямейства качак.

|| прым. чырковы, ✂.

чырыкаць, ✂; незак.

Тое, што і цырыкаць.

|| аднакр. чырыкнуць, ✂.

|| наз. чырыканне, ✂.