Verbum

цюфяк, ✂, м. (спец.).

Гнуткае пакрыццё каля мастоў, плацін для засцярогі рэчышча ракі і берагоў ад размыву.

цюхцяй, ✂, м. (разм. неадабр.).

Непаваротлівы, няспрытны, абыякавы да ўсяго чалавек; няўклюда.

|| ж. цюхцяйка, ✂.

|| прым. цюхцяйскі, ✂.

цюцелька, ✂, ж.:

• цюцелька ў цюцельку — зусім дакладна, кропля ў кроплю.

цюцька, ✂, м. (разм.).

1. Сабака.

   • Выскаленая пыса цюцькі.

2. Ужыв. як лаянкавае слова.

   • Гэта не пан, а ц., якіх свет не бачыў.

цюцюпан, ✂, м.

Лугавая ці палявая расліна сямейства складанакветных з кветкамі, падобнымі на рамонак.

|| прым. цюцюпанавы, ✂.

цю-цю, у знач. вык. (разм. жарт.).

Ужыв. для абазначэння прапажы, знікнення чаго-н.

• Грошыкі твае цю-цю!