Verbum

этнас, ✂, м. (спец.).

Від устойлівай сацыяльнай групоўкі людзей, што ўзнік гістарычна (племя, народнасць, нацыя).

этнічны, ✂.

Які мае адносіны да якога-н. народа.

• Э. склад насельніцтва.

○

• Этнічная супольнасць — устойлівая сацыяльная група людзей (племя, народнасць, нацыя), якая ўзнікла гістарычна.

этнограф, ✂, м.

Спецыяліст па этнаграфіі.

этнолаг, ✂, м.

Спецыяліст па этналогіі.

этолаг, ✂, м.

Спецыяліст па эталогіі.

этрускі, ✂, м.

Старажытныя плямёны, якія насялялі ў 1-м тысячагоддзі да н. э. паўночны захад Апенінскага паўвострава.

|| прым. этрускі, ✂.

• Этруская мова.

этыка, ✂, ж.

1. Філасофскае вучэнне аб маралі, яе развіцці, прынцыпах, нормах і ролі ў грамадстве.

2. Сукупнасць норм паводзін, мараль якой-н. грамадскай групы.

   • Навуковая э.
   • Урачэбная э.

|| прым. этычны, ✂.

этыкет, ✂, м.

Устаноўлены парадак паводзін, формы абыходжання ў якім-н. асяроддзі, грамадстве.

• Дыпламатычны э.

|| прым. этыкетны, ✂.

этыкетка, ✂, ж.

Ярлык на чым-н. з фабрычным, гандлёвым кляймом, подпісам і пад.

• Э. на бутэльцы.

|| прым. этыкетачны, ✂.

этыл, ✂, м.

Трупа з атамаў вугляроду і вадароду, якая ўваходзіць у састаў многіх арганічных злучэнняў.

|| прым. этылавы, ✂.

• Э. спірт.