Verbum

жулікаваты, ✂.

1. Схільны жульнічаць, махляваць.

   • Ж. чалавек.

2. Уласцівы жуліку, падазроны.

   • Ж. выгляд.

|| наз. жулікаватасць, ✂.

жульніцтва, ✂, н.

Занятак жуліка, ашуканства, махлярства.

|| прым. жульніцкі, ✂.

жульнічаць, ✂; незак.

Карыстацца жульніцкімі прыёмамі, махляваць, ашукваць.

• Ж. у гульні.

|| зак. зжульнічаць, ✂.

|| наз. жульнічанне, ✂.

жупан, ✂, м.

Даўнейшае верхняе мужчынскае адзенне з каляровага сукна.

|| прым. жупанны, ✂.

жупел, ✂, м.

1. Гарачая смала, падрыхтаваная нібыта ў пекле для пакарання грэшнікаў (уст.).

2. перан. Нешта страшнае, агіднае; пужала.

   • Быць жупелам для каго-н.

жур, ✂, м. (разм.).

Негусты аўсяны кісель.

журавель​¹, ✂, м.

Вялікая балотная птушка з доўгімі нагамі і доўгай шыяй.

• Шэры ж.

|| прым. жураўліны, ✂.

• Жураўлінае курлыканне.

журавель​², ✂, м.

Прыстасаванне пры калодзежы для даставання вады ў выглядзе доўгага нятоўстага бервяна, якое служыць рычагом.

журавіны, ✂, ж.

Ягадная вечназялёная расліна, што расце на мохавых балотах, а таксама ягады гэтай расліны.

|| прым. журавінавы, ✂ і журавінны, ✂.

жураўляня, ✂ і жураўлянё, ✂, н.

Птушаня жураўля ​¹.