Verbum

духан, ✂, м.

Невялікі шынок (на Каўказе, на Блізкім Усходзе).

духаншчык, ✂, м.

Гаспадар духана.

|| ж. духаншчыца, ✂.

духата, ✂, ж.

Душнае, нясвежае паветра.

• У пакоі страшэнная д.
• У тайзе стаяла д.

духі, ✂.

Спіртавы раствор пахучых рэчываў, што ўжываецца як парфумерны сродак.

• У пакоі адчуўся ледзь улоўны пах тонкіх духоў.

духмяны, ✂.

Як: прыемна пахне.

• Духмянае сена.

|| наз. духмянасць, ✂.

духоўка, ✂, ж.

Жалезная скрынка ў кухоннай пліце, якая моцна награваецца і служыць для прыгатавання ў ёй яды.

• Спячы пірог у духоўцы.

|| прым. духовачны, ✂.

духоўнасць, ✂, ж.

Духоўная, інтэлектуальная сутнасць чалавека, супрацьлеглая яго фізічнай, цялеснай сутнасці.

духоўнік, ✂, м.

Свяшчэннік, які прымае споведзь ад каго-н.

духоўны, ✂.

1. Які адносіцца да разумовай дзейнасці, да галіны духу (у 1 знач.).

   • Рост духоўных інтарэсаў.
   • Духоўная блізасць.

2. Царкоўны, які адносіцца да духавенства.

   • Духоўная асоба.
   • Духоўнае званне.

○

• Духоўны айцец (уст.) — свяшчэннік, які спавядае.

душ, ✂, м.

1. Прыстасаванне для аблівання цела струменьчыкамі вады.

   • Мыцца пад душам.

2. Сама працэдура аблівання з душа.

   • Ён яшчэ не прыняў душу.

|| прым. душавы, ✂.

• Д. павільён.