Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

ути́шить сов., уст., прост. суці́шыць, уціхамі́рыць;

ути́шиться суці́шыцца, уціхамі́рыцца.

у́ти-у́ти межд. вуць-ву́ць.

у́тка​I зоол. ка́чка, -кі ж.

у́тка​II (выдумка) разг. ву́тка, -кі ж.; вы́думка, -кі ж.;

газе́тная у́тка газе́тная ву́тка.

у́тка​III мед. ву́тка, -кі ж.

у́тканный утка́ны, уватка́ны;

утка́ть сов. утка́ць, уватка́ць.

уткну́тый

1. упёрты, уваткну́ты;

2. уткну́ты; схава́ны;

3. упёрты, утаро́плены; см. уткну́ть;

уткну́ть сов., разг.

1. (упереть во что-л.) уперці; (воткнуть) обл. уваткнуць;

2. (погрузить во что-л.) разг. уткну́ць; (спрятать во что-л.) схава́ць;

3. перен. (неподвижно устремить — глаза, взгляд) упе́рці, утаро́піць;

◊

уткну́ть нос уткну́ць (уваткну́ць) нос;