besétzen
1) займа́ць (месца, памяшканне)
2) акупі́раваць
3) займа́ць (пасаду)
4) абшыва́ць, уні́зваць
besétzen
1) займа́ць (месца, памяшканне)
2) акупі́раваць
3) займа́ць (пасаду)
4) абшыва́ць, уні́зваць
Besétzung
1) заня́цце (памяшкання); акупа́цыя
2) замяшчэ́нне (пасады)
3) вызначэ́нне (на пасаду)
4)
5)
besíchtigen
Besíchtigung
1) агля́д
2) рэві́зія, інспе́кцыя
3) медыцы́нскі агля́д
besíedeln
Besíedlung
besíegeln
1) прыкла́дваць пяча́тку (да чаго
2) пацвярджа́ць;
besíegen
besíngen
besínnen, sich
1) апа́мятацца
2) (
3) разду́мваць, разважа́ць;
sich ánder, [éines Béssern] ~ аду́мацца, пераду́маць;
erst besínn's, dann begínn's