spítzbübisch
1) сваво́льны
2) махля́рскі, жу́льніцкі
spítzbübisch
1) сваво́льны
2) махля́рскі, жу́льніцкі
Spítze I
2) вяршы́ня (гары); вершалі́на (дрэва)
3) но́сік (чаравіка)
4) галава́ (калоны)
5):
die ~n der Geséllschaft вяршкі́ грама́дства;
an der ~ des Staátes stéhen
an die ~ séiner Bemühungen stéllen імкну́цца зрабі́ць што
die ~ der Produktión hálten
6):
éiner Sáche (
auf die ~ tréiben
éine Sáche auf die ~ stéllen паста́віць што
7):
fréie ~n
Spítze II
~n klöppeln пле́сці [вяза́ць] кару́нкі
Spítzel
spítzeln
spítzen
1.
die Óhren ~ навастры́ць ву́шы
2. ~, sich (auf
er spitzt sich auf díeses Buch яму́ на́дта хо́чацца прачыта́ць [атрыма́ць] гэ́тую кні́гу
Spítzenerzeugnis
Spítzenfahrer
Spítzenklasse
Spítzenklöpplerin