Haar n -(e)s, -e во́лас, валасі́на; зборн. валасы́; по́ўсць; ворс;
das ~ wáchsen* lássen* адпуска́ць валасы́;
die ~e wáschen* [trócknen, färben] мыць [сушы́ць, фарбава́ць] валасы́;
die ~e máchen прычэ́свацца;
◊
sich in die ~e geráten* (па)свары́цца;
sie gléichen* sich aufs ~ яны́ падо́бны адзі́н да друго́га як дзве кро́плі вады́;
um ein ~ на валасо́к, ледзь;
um kein ~, nicht um ein ~ ні на валасо́к, ні на ёту;
sich wégen etw. (G) kéine gráuen ~e wáchsen* lássen* не хвалява́цца нако́нт чаго́-н., не браць чаго́-н. да галавы́;
kein gútes ~ an j-m lássen* разбіра́ць каго́-н. па ко́стачках;
~e auf den Zähnen háben ≅ быць зуба́стым;
er hat ihm kein ~ gekrümmt ён і па́льцам яго́ не крану́ў
Háarausfall m -(e)s, -fälle выпадзе́нне валасо́ў
Háarbürste f -, -n шчо́тка для валасо́ў
Háarbüschel m -s, - пучо́к валасо́ў, грыўка, чубо́к, віхо́р
háaren vi і ~, sich ліня́ць, абла́зіць (пра поўсць)
Háarfarbe f -, -n
1) ко́лер валасо́ў (у людзей)
2) масць (жывёл)
3) фа́рба для валасо́ў
háarfein a то́нкі, як во́лас; ве́льмі то́нкі
Háarflechte f -, -n каса́ (з валасоў)
háargenau a зусі́м дакла́дна; кро́пля ў кро́плю