РУ́СКА-КІТА́ЙСКА-МАНГО́ЛЬСКАЕ ПАГАДНЕ́ННЕ 1915, Кяхцінскае пагадненне 1915. Падпісана ў г. Кяхта (Расія) 7 чэрв. прадстаўнікамі ўрадаў Расіі, Кітая і Манголіі Знешняй, якая ў 1911 абвясціла пра сваю незалежнасць ад Кітая. У асноўным пацвердзіла палажэнні рус.-манг. пагаднення 1912 і рус.-кіт. дэкларацыі 1913 пра аўт. статус Знешняй Манголіі у складзе Кіт. Рэспублікі. Паводле пагаднення, урад Знешняй Манголіі прызнаў вярх. суверэнітэт Кітая; у сваю чаргу кіт. ўрад пагадзіўся з аўтаноміяй Знешняй Манголіі на чале з богда-гэгэнам (галавой манг. ламаісцкай царквы), абавязаўся не ўводзіць туды свае войскі, не засяляць кіт. каланістамі. Восенню 1919, у час грамадз. вайны ў Расіі, кіт. войскі акупіравалі Знешнюю Манголію. 22.11.1919 кіт. ўрад абвясціў пра скасаванне пагаднення.
т. 13, с. 460
РУ́СКА-КІТА́ЙСКІЯ ДАГАВО́РЫ,
гл. ў арт. Нерчынскі дагавор 1689, Кяхцінскі дагавор 1727, Айгунскі дагавор 1858, Пекінскі трактат 1860, Пецярбургскі дагавор 1881.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ЛІТО́ЎСКАЯ ВАЙНА́ 1492-94,
гл. Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім 1492—94.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ЛІТО́ЎСКАЯ ВАЙНА́ 1500—03,
гл. Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім 1500—03.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ЛІТО́ЎСКАЯ ВАЙНА́ 1507—08,
гл. Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім 1507—08.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ЛІТО́ЎСКАЯ ВАЙНА́ 1512—22,
гл. Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім 1512—22.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ЛІТО́ЎСКАЯ ВАЙНА́ 1534—37,
гл. Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Літоўскім 1534—37.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ПО́ЛЬСКАЯ ВАЙНА́ 1632—34,
гл. Вайна Расіі з Рэччу Паспалітай 1632—34.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ПО́ЛЬСКАЯ ВАЙНА́ 1654—67,
гл. Вайна Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—67.
т. 13, с. 461
РУ́СКА-ПРУ́СКА-ФРАНЦУ́ЗСКАЯ ВАЙНА́ 1806—07,
вайна паміж 4-й кааліцыяй (склалася ў вер. 1806 з Вялікабрытаніі, Расіі, Прусіі, Саксоніі, Швецыі) і Францыяй (гл. Напалеонаўскія войны). У адказ на ультыматум Прусіі аб адводзе франц. войск за Рэйн армія Напалеона I імгненна ўварвалася ў Саксонію і Прусію. 14 кастр. ў Іена-Аўэрштэцкай бітве 1806 пруска-саксонскія войскі разбіты. 24 кастр. франц. войскі занялі сталіцу Прусіі Берлін, дзе 21 ліст. Напалеон падпісаў дэкрэт аб кантынентальнай блакадзе Вялікабрытаніі. Потым Напалеон накіраваў свае войскі супраць рас. арміі (3 корпусы, каля 160 тыс. чал., галоўнакамандуючы фельдмаршал М.Ф.Каменскі), якая да гэтага часу сканцэнтравалася ў раёне Пултуск—Астралэнка—Брэст-Літоўск. 28 ліст. французы занялі Варшаву. Паражэнне корпуса маршала Ж.Лана 26 снеж. каля Пултуска прымусіла Напалеона часова прыпыніць наступленне. 1 лют. ён накіраваў свае гал. сілы у напрамку Кёнігсберга, каб абысці левы фланг рас. арміі і потым акружыць яе. 7—8 лют. каля Пройсіш-Эйлаў адбылася бітва, якая сарвала першапачатковыя планы Напалеона. 14 чэрв. франц. войскі перамаглі рас. армію (галоўнакамандуючы з 13 студз. ген. Л.Л.Бенігсен) у бітве пры Фрыдландзе. Гэта прымусіла рас. імператара Аляксандра I падпісаць 7 ліп. з Напалеонам Тыльзіцкі мір 1807. 9 ліп. мірны дагавор з Францыяй падпісала і Прусія.
т. 13, с. 461