Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ука́з м. Erláss m -es, -e, Verórdnung f -, -en; Ukás m -es, -se (царскі – у Расіі);

вы́даць ука́з éinen Erláss verábschieden;

◊

яму́ ніхто́ не ўка́з er hört auf níemanden;

ён мне не ўка́з er hat mír gar nichts zu beféhlen

указа́льнік м. гл. паказальнік

указа́льны Zéige-; Ánzeiger-;

указа́льны па́лец Zéigefinger m -s, -;

указа́льная стрэ́лка Zéiger m -s, -;

указа́льны займе́ннік грам. Demonstratívpronomen n -s, - і -mina, hínweisendes Fürwort

указа́нне н.

1. Hínweis m -es, -e; Ángabe f -, -n (звестка, паведамленне);

з указа́ннем а́драса únter Ángabe der Adrésse;

2. (парада) Wéisung f -, -en, Ánweisung f -, -en; Instruktión f -, -en, Unterwéisung f -, -en;

метады́чныя ўказа́нні methódische Ánweisungen; Stúdi¦enanleitungen pl (для самастойнага вывучэння);

рабі́ць [дава́ць] указа́нні Ánweisungen gében*, Vórschriften erlássen*; veránlassen vt

указа́ць, ука́зваць

1. zéigen vt, vi, áufzeigen vt; ángeben* vt; wéisen* vt, vi;

указа́ць каму-н. даро́гу j-m den Weg zéigen [wéisen*];

2. (звярнуць увагу) hínweisen* vi, híndeuten vi, verwéisen* vt (на што-н. auf A);

указа́ць на памылкі auf die Féhler hínweisen*

ука́зка ж.

1. Zéigestab m -(e)s, -stäbe, Zéigestock m -(e)s, -stöcke;

2.:

па чыёй-н. ука́зцы nach Vórschrift, auf j-s Wéisung [Gehéiß];

◊

жыць па чужо́й ука́зцы sich am Gängelband führen lássen*

ука́зчык м. разм. Léhrmeister m -s, -;

ты мне не ўка́зчык du hast mir nichts zu ságen [vórzuschreiben*]

укало́цца sich stéchen*

укало́ць

1. stéchen* vt;

2. перан. разм. гл. уесці 2.

укалупну́ць разм.

1. wégkratzen vt, wégstochern vt;

2. перан. (падкалоць, кальнуць) an der [éiner] empfíndlichen Stélle tréffen*