піха́ць
1. stóßen* vt; drängen vt; schúbsen vt (разм.);
піха́ць каго-н. ánstoßen vt; éinen Stoß versétzen [geben*] (D);
2. (рухаць наперад) vórwärts stóßen*; vor sich hérstoßen*; schíeben* vt; перан. fördern vt;
3. (стымуляваць) ánspornen vt; áufstacheln vt
пі́хта ж. бат. Tánne f -, -n; Édeltanne f, Wéißtanne f