Verbum

кула́к​^I м.

1. Faust f -, Fäuste;

сціска́ць кулакі́ die Fäuste bállen;

пака́зваць кула́к (j-m) die Faust zéigen, (j-m) éine Faust máchen;

велічынёй з кула́к fáustgroß;

2. вайск. gebállte Kraft;

3. тэх. Nócken m -s, -; Kréuzkopf m -(e)s, -köpfe; Kláue f -, -n;

◊

смяя́цца ў кула́к sich (D) ins Fäustchen láchen;

пакаштава́ць кулако́ў Háue kríegen;

даць во́лю кулака́м Schläge áusteilen;

заці́снуць каго-н. у кула́к j-n sich (D) únterordnen;

не шкадава́ць кулако́ў mit vóller [gánzer] Kraft dráufloshauen;

трыма́ць каго-н у кулаку́ j-n in der Hand háben

кула́к​^II м. гіст. (багаты селянін-уласнік) Kulák m -en, -en, Gróßbauer m -n і -s, -n

куламе́са ж. разм.

1. (бруд, змяшаны са снегам) Matsch m -es, Schnéematsch m;

2. (вэрхал, гармідар) Durcheinánder n -s, -, Cháos [´kɑ:ɔs] n, -s, Wírrwarr m -s, Únordnung f -, -en, Tohuwabóhu n -s

кула́цкі гіст. Kuláken-; Gróßbauern-; gróßbäuerlich;

кула́цкая гаспада́рка Kulákenwirtschaft f -, -en; Gróßbauernwirtschafţ f

кула́цтва н. зборн. гіст. Kulákentum n -s, Kulákenschaft f, Gróßbauerntum n -s, Kuláken pl, Gróßbauern pl

кулачо́к м. памянш.

1. Fäustchen n -s, -;

2. тэх. Nócke f -, -n, Nócken m -s, -

куленепрабіва́льны спец. kúgelsicher

куле́ш м. кул. Kulésch m -, -, dünner Méhlbrei mit Speck

кулёк м. памянш. Tüte f -, -n; Papíertüte f (папяровы)

кулём прысл. разм. kópfüber;

скаці́цца кулём з ле́свіцы kópfüber die Tréppe hinúnterfliegen*;

паляце́ць кулём kópfüber fállen*; (стрымгалоў, як мага) Hals über Kopf; jählings, plötzlich