Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ку́ча ж.

1. Háufen m -s, -;

ку́ча сне́гу Schnéehaufen m;

мурашы́ная ку́ча Ámeisenhaufen m;

збіра́ць у ку́чу áufhäufen vt;

2. разм. (мноства) Háufe(n) m, Másse f -n, Ménge f -, -n;

ку́ча наві́н jéde Ménge [éine Ménge] Néuigkeiten;

◊

валі́ць усё ў адну́ ку́чу разм. álles in éinen Topf [auf éinen Háufen] wérfen*

кучара́васць ж. Kräuselung f -

кучара́віцца sich kräuseln, sich lócken (пра валасы); sich wéllen

кучара́вы lóckig, gekräuselt; gelóckt, kraus (пра валасы); kráushaarig, kráusköpfig (пра чалавека)

ку́чары мн. lóckiges Haar; Lócken pl

ку́чка ж. Häufchen n -s, -, Häuflein n -s, -

ку́чма ж.

1. (пра валасы) Háarschopf m -es, -schöpfe;

2. (футравая шапка, папаха) Pélzmütze f -, -n, Papácha f -s, -s (kaukasische Pelzmütze)

ку́чны dicht, eng nebeneinánder

кучо́мка ж. hóhe Pélzmütze, hóhe Papácha