Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

зуб м.

1. Zahn m -(e)s, Zähne;

карэ́нны зуб Báckenzahn m;

мало́чны зуб Mílchzahn m;

зуб му́драсці Wéisheitszaħn m;

◊

зуб за зуб Zahn um Zahn;

вастры́ць на што-н зубы ganz verséssen sein auf etw. (A);

мець зуб на каго-н. j-n auf dem Kíeker háben (разм.); j-n nicht léiden können*; gégen j-n vóreingenommen sein;

трыма́ць язык за зуба́мі разм. séine Zúnge im Zaum hálten*, séine Zúnge zügeln; das Maul [den Schnábel] hálten* (груб.);

пакла́сці зубы на палі́цу разм. am Húngertuch nágen; nichts zu béißen háben;

узбро́ены да зубо́ў bis an die Zähne bewáffnet;

2. тэх. Zahn m -(e)s, Zähne

зубаска́ліць разм. grínsen vi; wítzen vi, Wítze réißen*; féixen vi (зларадна); spótten vi (здзекавацца)

зубаска́льства н. разм. Witzeléi f -, -en

зуба́сты разм.

1. mit lángen [schárfen, spítzen] Zähnen; bíssig (пра сабаку);

2. (дзёрзкі) bíssig, mit éiner schárfen Zúnge;

◊

быць зуба́стым Háare auf den Zähnen háben

зубачы́стка ж. Záhnstocher m -s, -

зубе́ц м.

1. тэх. (востры выступ на інструменце і г. д.) Zahn m -(e)s, Zähne;

2. архіт. (надбудова на сцяне) Zínne f -, -n

зубі́ла н. тэх. Méißel m -s, -

зубі́ць тэх. éinkerben vt, éinschneiden* vt

зубны́

1. Zahn-;

зубны́ боль Záhnschmerzen pl, Záhnweh n -s;

2.:

зубны́ гук лінгв. Dentállaut m -(e)s, -e, Záhnlaut m

зубо́к м.

1. Zähnchen n -s, -;

◊

папа́сці каму-н на зубо́к das Ópfer von j-s Gespött [Schikáne] wérden;

2. (часнаку) Knóblauchzehe f -, -n;

3. гл. зубец