ацяжэ́ць
1. schwer wérden;
2. (зрабіцца вялым, нерухомым) schwer [steif, müde] wérden
ацяжэ́ць
1. schwer wérden;
2. (зрабіцца вялым, нерухомым) schwer [steif, müde] wérden
ацяка́ць
1. (án)schwéllen
2. (пра свечку) trópfen
ацялі́цца (áb)kálben
ацяпле́нне
1. (дзеянне) Héizen
2. (прыстасаванне да абагравання) Héizung
пячно́е ацяпле́нне Ófenheizung
цэнтра́льнае ацяпле́нне Zentrálheizung
ацяплі́ць
1. (абагрэць) (be)héizen
2. (уцяпліць) gégen Kälte ábdichten [schützen], kältefest máchen
ацячы́
1. (апухнуць) (án)schwéllen
2. (анямець) gefühllos wérden; éinschlafen
3. (сцячы) ábfließen