Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г д е ж з і к л м н п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е і л о р у

укра́сці stéhlen* vt, entwénden* vt; разм. kláuen vt, máusen vt

укругаву́ю прысл. ríngsherúm, ríngsúm, im Kreis

укруці́ць, укру́чваць

1. (круцячы што-н. уставіць) éinschrauben vt, éindrehen vt;

укруці́ць ля́мпачку éine Glühbírne éinschrauben;

2. (загарнуць у што-н.) éinhüllen vt, éinwickeln vt; éinmummen vt, vermúmmen vt (разм.)

укру́чвацца

1. éingeschraubt [éingedreht] wérden;

2. разм. (загортвацца) éingehüllt [éingewickelt] wérden; [vermúmmt] éingemummt wérden

укрыжава́нне н.

1. бібл. (дзеянне) Kréuzigung f -;

2. (выява) Krúzifix n -es, -e

укрыжава́ць, укрыжо́ўваць бібл. kréuzigen vt

укры́ўдзіць разм. stark beléidigen, sehr verlétzen [kränken]

укрышы́ць (zer)krümeln vt, zerbröckeln vt, zerstückeln vt

уку́с м. Biss m -es, -e; Stich m -(e)s, -e (насякомага); Bísswunde f -, -n (рана ад укуса)

укусі́ць

1. (раніць, прычыніць боль) béißen* vt; stéchen* vt (пра насякомае);

◊

яка́я му́ха яго́ ўкусі́ла? разм. ≅ was ist ihm in die Króne gefáhren?, wélche Laus ist ihm denn über die Léber geláufen?;

2. (надкусіць) ánbeißen* vt;

3. разм. (з’есці, паесці чаго-н.) étwas éssen*, áufessen* vt