Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а е ё і к н о р у ы э ю я .’

а г д ж з л н п р с т х ч ш

ву́праж ж. спец. Geschírr n -s, -e; Pférdegeschirr n -s, -e

вурката́ць разм. tósen vi, bráusen vi; róllen vi, súrren vi

вуркатлі́вы tósend, bráusend

вус м. Schnúrrbart m -es, -bärte;

кіто́вы вус Físchbein n -(e)s, -e;

◊

мата́ць (сабе́) на вус sich (D) hínter die Óhren schréiben*;

і ў вус (сабе́) не дзьмуць разм. sich nicht darúm schéren, sich (D) nichts daráus máchen;

мы і са́мі з вуса́мі wir sind auch nicht dümmer als die ánderen

вуса́ты schnúrrbärtig

вуса́ч м.

1. разм. Schnúrbärtige (sub) m -n, -n;

2. (жук) Hólzkäfer m -s, -

ву́сень м.

1. заал. Ráupe f -, -n;

2. тэх. Ráupe f -, -n, Gléiskette f -, -n, Ráupenkette f

ву́сік м.

1. бат. (у раслін) Ránke f -, -n; Gránne f -, -n;

2. заал. (у насякомых) Fühler m -s, -;

ву́сікі мн. (маленькія вусы) Schnúrbärtchen n -s, -, Líppenbart m -(e)s, -bärte

ву́сна прысл., ву́сны^I mündlich;

ву́сная размо́ва die mündliche Réde, das gespróchene Wort;

у ву́снай размо́ве im Gespräch;

фо́рма ву́снай размо́вы die Form der mündlichen Réde, die gespróchene Form

ву́сны^II мн. паэт. Mund m -es, Münder; Líppen pl;

размаўля́ць чыімі-н ву́снамі frémde Wórte wiederhólen;

дазна́цца з чыіх-н. ву́снаў von j-m erfáhren*;

дазна́цца з пе́ршых ву́снаў aus érster Quélle, [únmittelbar von (D)] erfáhren*;

гэ́та ва ўсі́х на ву́снах álle spréchen davón, das ist in aller Múnde;

перахо́дзіць з ву́снаў у ву́сны von Mund zu Mund gehen*