увекаве́чанне н. Veréwigung f -
увекаве́чвацца, увекаве́чыцца sich veréwigen; éwige Dáuer nach sich hinterlássen*; zu éiner bléibenden Erscheinung wérden
увекаве́чваць, увекаве́чыць veréwigen vt; éwige Dáuer verléihen* (D; zu éiner bléibenden Erschéinung máchen
уверадзі́ць
1. (ператаміць працай) übermǘden vt, überánstrengen vt;
2. (пакалечыць) beschädigen vt; verlétzen vt (параніць);
уверадзі́ць па́лец sich (D) den Fínger verlétzen
уве́рх прысл. nach óben; heráuf (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináuf (у напрамку ад таго, хто гаворыць);
падня́ць уве́рх heráufheben* vt; hináufheben* vt; empórheben* vt;
уве́рх па рацэ́ flússauf(wärts), strómauf(wärts);
◊
ру́кі ўве́рх! Hände hoch!
уверцю́ра ж. муз., тс. перан. Ouvertüre [uvɛr´ty:rə] f -, -n
уве́сну прысл. im Frühling, im Frühjahr
уве́сці
1. éinführen vt; heréinführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);
уве́сці во́йскі ў го́рад вайск. die Trúppen in die Stadt éinmarschieren lássen*;
2. (уцягнуць у што-н., схіліць да чаго-н.):
уве́сці ў выда́ткі j-m Únkosten [Áusgaben] verúrsachen; j-n in Únkosten stürzen;
◊
уве́сці ў зман írreführen vt, in die Írre führen;
3. (пастанавіць) éinführen vt;
уве́сці мо́ду éine Móde éinführen;
уве́сці надзвыча́йнае стано́вішча паліт. den Áusnahmezustand verhängen (дзе-н. über A);
уве́сці ў эксплуата́цыю эк. in Betríeb sétzen [nehmen*];
уве́сці ў дзе́янне éinsetzen vt;
уве́сці каго-н. у курс (спраў) j-n in éine Sáche éinführen, j-n von dem [über den] Stand der Dínge unterríchten