Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а о у ы э

прававы́ Réchts-; jurístisch;

прававы́я ўстано́вы réchtliche Éinrichtingen, jurístische Institutiónen;

прававы́ пара́дак Réchtsordnung f -;

прававы́я но́рмы Réchtsnormen pl;

прававы́ бок спра́вы die réchtliche Séite der Ángelegenheit

правадні́к м.

1. (гід) Wégweiser m -s, -, Führer m -s, -;

без правадніка́ führerlos;

2. (у вагоне) Scháffner m -s, -

правадні́ца ж. (у вагоне цягніка) Scháffnerin f -, -nen

правады́р м. Führer m -s, -; Ánführer m (зачыншчык)

праважа́ты м. Begléiter m -s, -, Geléitsmann m -(e)s, -männer і -leute

правазна́ўства н. Réchtswissenschaft f -, Jurisprudénz f -

права́йдар м. камп. Provider [-´vaĭ-] m -s, -

правакава́ць provozíeren [-vo-] vt;

правакава́ць сва́рку éinen Streit ánfangen*, éinen Streit vom Záun(e) bréchen*;

правакава́ць канфлі́кт éinen Konflíkt heráufbeschwören*

правака́тар м. Provokateur [-vokɑ´tø:r] m -s, -e; Spítzel m -s, -, Lóckspitzel m (сышчык)

правакацы́йны provokatórisch [-vo-]; Spítzel-;

правакацы́йная дзе́йнасць Provokatión [-vo-] f -, -en; Spitzeléi f -, -en