Verbum

прымяне́нне н. кніжн. Ánwendung f -, Verwéndung f -, Éinsatz m -es; Gebráuch m -(e)s (ужыванне);

мець прымяне́нне ángewandt wér den, Verwéndung fínden*;

знайсці́ прымяне́нне сваі́м сі́лам ein geéignetes Betätigungsfeld fínden*;

прымяне́нне тэо́рыі на пра́ктыцы die Án wendung der Theoríe in der Práxis;

практы́чнае прымяне́нне Nútzanwendung f;

прымяне́нне ўзбро́енай сі́лы der Éinsatz bewáffneter Macht;

прымяне́нне а́тамнай збро́і Atómwaffeneinsatz m, Kérnwaffeneinsatz m;

сфе́ра прымяне́ння Ánwendungsbereich m, n -(e)s, -e

прымяні́ць кніжн. ánwenden* vt, verwénden* vt; gebráuchen vt (выкарыстаць); zum Éinsatz bríngen* (сілы, здольнасці)

прымянша́ць разм. verkléinern vt, verríngern vt;

прымянша́ць ця́жкасці die Schwíerigkeiten unterschätzen [bagatellisíeren]

прымяншэ́нне н. разм. Verkléinerung f -, -en, Verríngerung f -, -en

прымяня́ць кніжн. гл. прымяніць

прымяра́ць ánprobieren vt, ánproben vt;

прымяра́ць паліто́ den Mántel ánprobieren [zur Próbe] ánziehen*;

◊

сем разо́ў прыме́рай [адме́рай], а адзін адрэ́ж erst wägen, dann wágen

прымята́ць кравец. (прышыць) ánheften vt

прымя́ць разм. níederdrücken vt, zerdrücken vt; zertréten* vt, zerstámpfen vt (прытаптаць); zerkníttern vt (змяць); zerknüllen vt, verknüllen vt (скамячыць)

прымяша́ны béigemischt

прына́да ж.

1. Köder m -s, -, Lóckspeise f -, -n;

2. перан. Lóckmittel n -s, -, Réizmittel n; Köder m