Verbum

уско́кваць, уска́кваць

1. áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s); in die Höhe fáhren*;

уско́кваць з ме́сца vom Platz áufspringen*;

уско́кваць ад спо́лаху vor Schreck áuffahren*;

уско́кваць з ло́жка vom Bett áufspringen*;

2. (куды-н.) hinéinspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць):

уско́кваць у ваго́н in den Wágen áufspringen*;

уско́кваць на каня́ sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (пра больку, гузак і г. д.) sich bílden, síchtbar wérden

уско́пваць гл. ускапаць

уско́сна прысл., уско́сны índirekt, míttelbar;

даве́дацца аб чым-н. уско́сным шля́хам etw. auf Úmwegen [híntenherúm] erfáhren*;

уско́сная мо́ва грам. índirekte Réde;

уско́сны склон грам. der ábhängige Fall, der índirekte Kásus;

уско́сныя пада́ткі фін. índirekte Stéuern

уско́чваць гл. ускаціць

уско́чыць гл. ускокваць

ускра́ек м..

ускра́іна ж. Órtsrand m -(e)s, -ränder, Rand m -(e)s, Ränder; Peripheríe f -, -rí¦en; Áußenbezirk m -(e)s, -e, Stádtrand m (горада); Vórstadt f -, -städte, Vórort m -(e)s, -e (прыгарад)

ускра́інны Grenz-, Peripheríe-

ускра́й прыназ. разм. nében (D), bei (D);

ускра́й ха́ты am Háus

ускры́к м. Schrei m -s, -e; Áufschrei m, Áusruf m -(e)s, -e (выгук, вокліч);

ускры́кі Geschréi n -(e)s; Gekréisch n -es (віск)