усклі́кнуць áusrufen* vi
уско́кваць, уска́кваць
1. áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s); in die Höhe fáhren*;
уско́кваць з ме́сца vom Platz áufspringen*;
уско́кваць ад спо́лаху vor Schreck áuffahren*;
уско́кваць з ло́жка vom Bett áufspringen*;
2. (куды-н.) hinéinspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць):
уско́кваць у ваго́н in den Wágen áufspringen*;
уско́кваць на каня́ sich aufs Pferd schwíngen*;
3. разм. (пра больку, гузак і г. д.) sich bílden, síchtbar wérden
уско́сна прысл., уско́сны índirekt, míttelbar;
даве́дацца аб чым-н. уско́сным шля́хам etw. auf Úmwegen [híntenherúm] erfáhren*;
уско́сная мо́ва грам. índirekte Réde;
уско́сны склон грам. der ábhängige Fall, der índirekte Kásus;
уско́сныя пада́ткі фін. índirekte Stéuern
ускра́іна ж. Órtsrand m -(e)s, -ränder, Rand m -(e)s, Ränder; Peripheríe f -, -rí¦en; Áußenbezirk m -(e)s, -e, Stádtrand m (горада); Vórstadt f -, -städte, Vórort m -(e)s, -e (прыгарад)
ускра́інны Grenz-, Peripheríe-
ускра́й прыназ. разм. nében (D), bei (D);
ускра́й ха́ты am Háus