Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а о у ы э

прыму́с^II м. Nötigung f -, Zwang m -(e)s;

з прыму́су gezwúngenermaßen; únter dem Druck;

без прыму́су óhne Zwang; gútwillig, aus fréien Stücken (добраахвотна) (разм.)

прыму́сам прысл. gewáltsam, gewálttätig

прыму́сіць zwíngen* vt, nötigen vt; Zwang ántun* (каго-н. D);

прыму́сіць да маўча́ння zum Schwéigen bríngen* [zwíngen*], das Wort verbíeten* (D)

прымусо́вы Zwangs-, zwángsläufig;

у прымусо́вым пара́дку zwángsweise, zwángsläufig

прыму́шаны

1. (абавязковы) gezwúngen, genötigt;

2. (ненатуральны) gezwúngen, steif, únnaturlich, gezíert

прымуша́ць гл. прымусіць

пры́мхі мн. Áberglaube(n) m -ns

прымхлі́вы ábergläubisch

прымча́цца ángerannt [ángelaufen] kómmen*, heránjagen vi (s); herbéisprengen vi (s) (верхам)

пры́мы мн. Éinheirat f -, -n