пусты́
1. leer;
пусты́ ко́лас táube Ähre;
на пусты́ стра́ўнік auf nüchternen Mágen;
пуста́я кішэ́нь перан. léere Tásche;
◊
мая́ кішэ́нь пуста́я ≈ es ist Ébbe in méiner Tásche;
2. (беззмястоўны) níchtssagend, geháltlos, leer; hohl, hóhlköpfig (пра чалавека);
3. (беспадстаўны) níchtig, nútzlos;
пусты́я сло́вы léere Wórte;
◊
пераліва́ць з пусто́га ў паро́жняе разм. léeres Stroh dréschen*;
з пусты́мі рука́мі mit léeren Händen;
пусто́е ме́сца (пра чалавека) éine Null
пусты́нны öde, wüst; únbewohnt (бязлюдны);
пусты́нная мясцо́васць Öde f -, -n, Ödland n -(e)s, -ländereien;
пусты́нныя зе́млі Éin¦öde f -
пусты́ня ж. геагр. Wüste f -, -n; Wüstenéi f -
пусты́р м. öder [únbewohnter] Platz; bráches Gelände
пусты́шка ж. разм.
1. (пра чалавека) Null f -, -en;
2. (пусты білет) Níete f -, -n;
3. (дзіцячая) Lútscher m -s, -, Schnúller m -s, -
пустэ́льнік м. рэл., тс. перан. Éinsiedler m -s, -, Eremít m -en, -en
пустэ́льніцтва н. рэл. Éinsiedlertum n -s
пустэ́льня ж. Wüste f -, -n; Ödland n -(e)s, -ländereien; bráchliegendes Land