валасо́к м.
1. Härchen n -s, -;
2. (у гадзінніку) Féder f -, -n;
3. (у электралямпачцы) Glühfaden m -s, -fäden;
4. (у аптычнай прыладзе) Fáden m;
5. бат. Fláumhärchen n -s, -;
◊
на валасок um ein Haar;
быць на валасо́к ад сме́рці am Ránde des Tódes sein;
трыма́цца [вісе́ць] на валаску́ an éinem Haar hängen*
валасяны́ Нааr-;
валасяно́е по́крыва заал. Háarpelz m -(e)s, -е (у жывёл)
Вала́хія ж. гіст. Walachéi f -
валацу́га м. Vagabúnd [vɑ-] m -en, -en, Lándstreicher m -s, -
валацу́жнічаць разм. vagabundíeren [vɑ-] vi (s), strólchen vi (s)
валачо́бнік м. Téilnehmer éines Vólksfestes (kurz vor Óstern)
валачы́
1. (цягнуць) schléppen vt, schléifen vt;
◊
ледзь но́гі валачы́ разм. sich mühsam fórtschleppen;
2. разм. (красці) kláuen vt, máusen vt;
валачы́ся
1. (цягнуцца па зямлі) sich schléppen;
2. разм. (ісці) sich schléppen, sich mit Mühe fórtbewegen