Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в к л о п р т у ф х ы э ю .

а н о у ы э

тро́ху прысл. разм. гл. трохі

трохчле́нны trinómisch, dréigliedrig;

трохчле́ннае ўраўне́нне матэм. dréigliedrige Gléichung

трох’я́русны

1. тэатр. dréirangig;

2. геал. dréischichtig, dréistufig, Dréistufen-

тро́шачкі, тро́шкі, тро́шку прысл. разм. ein (klein) wénig, ein (klein) bíss¦chen; éine Kléinigkeit

Тро́я ж. гіст. Trója n -s

труба́ ж.

1. Rohr n -(e)s, -e; Röhre f -, -n;

аэрадынамі́чная труб а́ Wíndkanal m -s, -näle;

падзо́рная труба́ Férnrohr n;

труба́ арга́на Órgelpfeife f -, -n;

2. муз. Trompéte f -, -n;

◊

вы́лецець у трубу́ разм. ruiníert sein;

прайсці́ (праз) аго́нь, ваду́ і ме́дныя трубы ≅ mit állen Wássern gewáschen sein; mit állen Húnden gehétzt sein

трубаду́р м. маст., літ. Troubadour [trubɑ´du:r] m -s, -e і -s; перан. іран. Apóstel m -s, -

трубаправо́д м. спец. Róhrleitung f -, -en

труба́ч м. муз. Trompéter m -s, -

трубі́ць

1. posáunen vi, trompéten vi, blásen vi, vt;

трубі́ць у трубу́ trompéten vi, posáunen vi;

трубі́ць у рог das Horn blásen*;

трубі́ць у ражо́к túten vi;

2. разм. (аб кім-н., чым-н.) áusposaunen vt, áustrompeten vt; etw. (A) an die gróße Glócke hängen*