труба́ ж.

1. Rohr n -(e)s, -e; Röhre f -, -n;

аэрадынамі́чная труб а́ Wíndkanal m -s, -näle;

падзо́рная труба́ Férnrohr n;

труба́ арга́на Órgelpfeife f -, -n;

2. муз. Trompéte f -, -n;

◊

вы́лецець у трубу́ разм. ruiníert sein;

прайсці́ (праз) аго́нь, ваду́ і ме́дныя трубы ≅ mit állen Wássern gewáschen sein; mit állen Húnden gehétzt sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)