Verbum

прымхлі́вы ábergläubisch

прымча́цца ángerannt [ángelaufen] kómmen*, heránjagen vi (s); herbéisprengen vi (s) (верхам)

пры́мы мн. Éinheirat f -, -n

прымяне́нне н. кніжн. Ánwendung f -, Verwéndung f -, Éinsatz m -es; Gebráuch m -(e)s (ужыванне);

мець прымяне́нне ángewandt wér den, Verwéndung fínden*;

знайсці́ прымяне́нне сваі́м сі́лам ein geéignetes Betätigungsfeld fínden*;

прымяне́нне тэо́рыі на пра́ктыцы die Án wendung der Theoríe in der Práxis;

практы́чнае прымяне́нне Nútzanwendung f;

прымяне́нне ўзбро́енай сі́лы der Éinsatz bewáffneter Macht;

прымяне́нне а́тамнай збро́і Atómwaffeneinsatz m, Kérnwaffeneinsatz m;

сфе́ра прымяне́ння Ánwendungsbereich m, n -(e)s, -e

прымяні́ць кніжн. ánwenden* vt, verwénden* vt; gebráuchen vt (выкарыстаць); zum Éinsatz bríngen* (сілы, здольнасці)

прымянша́ць разм. verkléinern vt, verríngern vt;

прымянша́ць ця́жкасці die Schwíerigkeiten unterschätzen [bagatellisíeren]

прымяншэ́нне н. разм. Verkléinerung f -, -en, Verríngerung f -, -en

прымяня́ць кніжн. гл. прымяніць

прымяра́ць ánprobieren vt, ánproben vt;

прымяра́ць паліто́ den Mántel ánprobieren [zur Próbe] ánziehen*;

◊

сем разо́ў прыме́рай [адме́рай], а адзін адрэ́ж erst wägen, dann wágen

прымята́ць кравец. (прышыць) ánheften vt