Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а о у ы э

прыміты́ў м. das Primitíve [-və] (sub), das Úrsprüngliche (sub); маст. primitíves Kúnstwerk

прыміты́ўны primitív, éinfach; únentwickelt

прымкну́ць

1. (далучыцца) sich ánschließen* (да каго-н., да чаго-н. D, an A); béitreten* vi (s) (D);

2. вайск.:

прымкну́ць штык das Séitengewehr áufpflanzen;

прымкну́ць штыкі́! (каманда) Bajonétt áufpflanzen!

прымнажа́ць, прымно́жыць verméhren vt, vergrößern vt

прымо́кнуць (ein wénig) nass [feucht] wérden

прымо́рскі See-; Küsten-;

прымо́рскі го́рад Séestadt f -, -städte, Stadt am Meer

прымо́чваць ánfeuchten vt, beféuchten vt; benétzen vt

прымо́чка ж. мед. féuchter Kühlverband;

прымо́чка для вачэ́й Áugenwasser n -s

прымудрава́ць разм. erdénken* vt, áusdenken* vt, ersínnen* vt; erfínden* vt (вынайсці)

прымудры́цца разм. іран. fértig bríngen*