Verbum

завушні́ца ж. Óhrring m -(e)s, -e

завыва́ць, завы́ць ánfangen* zu héulen, áufheulen vi

завы́шаны überhö́ht

завяда́нне н.

1. (пра кветкі) Verwélken n -s; Verblühen n -s;

2. (пра чалавека) Wélken n -s; Dahínsiechen n -s

завядзёнка ж. разм.

1. Brauch m -(e)s, Bräuche, Sítte f -, -n; Hérkommen n -s, - (традыцыя);

2. (звычка) Gewóhnheit f -, -en, Gepflógenheit f -, -en;

гэ́та ў яго́ ў завядзёнцы er hat die Gewóhnheit

завяза́цца, завя́звацца

1. zúgebunden [zúgeschnürt] sein;

2. (начынацца) begínnen* vi, in Gang kómmen*; lósgehen* vi (s) (разм.);

завяза́лася спра́ва! es ging los!;

завяза́лася спрэ́чка ein Streit brach aus;

3. бат. Früchte ánsetzen; köpfen vi (пра капусту)

завяза́ць, завя́зваць

1. (змацаваць) zúbinden* vt, zúschnüren vt; úmbinden* vt (абвязаць); éinbinden* vt (у што-н. in A); verbínden* vt (звязаць);

завяза́ць ву́зел [вузло́м] éinen Knóten knüpfen [machen];

завяза́ць чараві́кі Schúhe (zú)schnüren;

завяза́ць га́льштук den Schlips [die Krawátte] (úm)bínden*;

завяза́ць галаву́ (sich) ein Tuch um den Kopf bínden*;

2. перан. ánknüpfen vt; ánbahnen vt;

завяза́ць размо́ву ein Gespräch ánknüpfen;

завяза́ць бо́йку den Kampf áufnehmen*

за́вязка​^I ж. Band n -(e)s, Bänder

завя́зка​^II ж.

1. (дзеянне) Zúbinden n -s, Zúschnüren n -s; Verknóten n -s;

2. літ., тс. перан. (пачатак):

завя́зка дзе́яння der Knóten der Hándlung; Begínn m -(e)s

завя́знуць stécken bléiben* vi (s), stécken vi; versínken* vi (s) (тс. перан.);

завя́знуць у бало́це im Sumpf versínken* [stécken bléiben* vi (s)];

◊

завя́знуць у пазы́ках (bis über die Óhren) in Schúlden stécken; verschúldet sein