Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

заво́чнік м. Férnstudent m -en, -en;

быць студэ́нтам-заво́чнікам ein Férnstudium absolvíeren

заво́чны

1. юрыд. Kontumáz-, Kontumaziál-;

заво́чны прысу́д Kontumáz(iál)urteil n -s, -e; Ábwesenheitsurteil n;

заво́чнае рашэ́нне Versäumnisurteil n;

2. Fern-;

заво́чнае навуча́нне Férnunterricht m -(e)s, Férnstudium n -s, -di¦en;

заво́чнае лячэ́нне Férnbehandlung f -

завуалява́ны verschléiert; перан. тс. verdúnkelt

завуго́лле н. Hínterhof m -(e)s, -höfe, Platz hínter den Häusern; перан. разм. héimlich;

па ўсіх завуго́ллях in állen Écken und Wínkeln

заву́жваць, заву́зіць veréngen vt; éinengen vt, énger máchen; тэх. verjüngen vt

заву́лак м. Quérstraße f -, -n, Gásse f -, -n; Nébenstraße f

заву́лачны Gássen-, Stráßen-

заву́сеніца ж.

1. (на пальцах) Níednagel m -s, -nägel;

2. тэх. Grat m -(e)s, -e, Bart m -(e)s, Bärte

за́вуч м. пед. (загадчык навучальнай часткі) pädagógischer Diréktor, stéllvertretender Diréktor für Únterricht

заву́чваць, завучы́ць lérnen vt; erlérnen vt;

заву́чваць на па́мяць áuswendig lérnen;

заву́чваць ро́лю éinstudieren vt