дзіва́чыць
Verbum
анлайнавы слоўнікдзіві́цца
1. (здзіўляцца) sich wúndern (чаму
2.
дзіві́ць in Erstáunen (ver)sétzen
дзіво́сны
1. (цудоўны) wúndervoll, wúnderbar; wúnderschön (прыгожы);
2. (вычварны, мудрагелісты) wúnderlich, mérkwürdig, bizárr;
3. (з дзівацтвамі) schrúllig, schrúllenhaft, séltsam; láunenhaft, gríllenhaft (капрызны)
дзіво́сы
дзі́да
дзік
дзі́ка
1. wild;
2. (са страхам) erschrócken, erschréckt (крык);
3. (дзіўна, незвычайна) úngewöhnlich, mérkwürdig;
4. (запушчана, недагледжана) vernáchlässigt, úngepflegt
дзікабра́з
дзікава́ты scheu, ménschenscheu